Volgens diverese analisten die Bloomberg sprak betekent dit vooemen dat banken onderdelen van hun uitstaande leningen (financiële activa) zullen afstoten om op die manier te voldoen aan nieuwe en hogere kapitaaleisen die aan banken worden gesteld.

Europa wil dat Europese banken veel grotere kapitaalbuffers gaan aanhouden zodat zij financiële tegenvallers kunnen opvangen zonder dat belastingbetalers hoeven bij te springen. Banken kunnen dat op twee manieren doen. Of zij stoten onderdelen van uitstaande leningen af door deze te verkopen, of zij trekken nieuw eigen vermogen aan. Dit laatste zal nadelig zijn voor bestaande aandeelhouders van banken die hun aandeel zien verwateren. Tegelijkertijd betekent dat het afstoten van financiële activa, banken opzadelt met een lagere prijs omdat vrijwel alle Europese banken in dezelfde periode verkopen, maar niet aankopen. In onderstaande tabel van Credit Suisse is goed te zien hoeveel kapitaal Europese banken tekort komen. ING zou volgens de berekening van Credit Suisse ruim €2 miljard tekort komen.

Bron: Zero Hedge

De hogere kapitaalbuffers die Europese banken moeten gaan aanhouden zal ook resulteren in minder kredieten aan bedrijven en consumenten. Naast het verkopen van leningen een mogelijkheid die buffers relatief te verhogen. De afname in het saldo uitstaande kredieten zal onherroepelijk leiden tot een afnemende groei zoals de goed ingevoerde financieel analist van de Telegraph Ambrose Evans-Pritchard deze week schreef. Op basis van cijfers van de Bank of Inteational Settlements (BIS) houdt hij rekening met een afname van enkele duizenden miljarden euro's aan kredieten.

Voor de neveneffecten van de hogere kapitaaleisen wordt door bankiers al langer gewaarschuwd. Wanneer banken verplicht worden om meer eigen vermogen aan te houden ten opzichte van de leningen die zij hebben uitstaan dan zal dat resulteren in een lagere economische groei. Die lagere economische groei kan de kwaliteit van de uitstaande leningen bij banken bedreigen en bovendien geldt er dat bij een lagere economische groei overheden in de knel komen door lagere belastingopbrengsten en als gevolg hiervan extra moeten bezuinigen.

De wijze waarop er in Amerika en Groot-Brittannië wordt gedacht over de aanpak van de westerse schuldencrisis is het tegenovergestelde van Europa. Europa kiest voor saneren en het aanpakken van excessieve risico's in het Europese bankwezen. In Amerika en Groot-Brittannië wordt er juist gekozen om de risico's bij banken te isoleren door het aanpassen van (boekhoudkundige) regels en de geldpers aan te zetten. Dat beide strategieën niet zonder gevaren zijn, is duidelijk. Europa riskeert een heftige versie van het Japan-scenario en deflatie. Amerika en Groot-Brittannië willen dat scenario vermijden en riskeren daarmee torenhoge inflatie en, indien zij niet oppassen, hyperinflatie.