De Blessing Letter

In 1967 ging het na-oorlogse Duitsland akkoord met het niet omwisselen van haar dollarreserves voor Amerikaans goud, een besluit dat werd vastgelegd in de Blessing Letter. Daarmee aanvaardde de Bundesbank ook de facto de dollarstandaard, die in feite niets anders was dan een dollar deficit spending standaard.

Vandaag zien we opnieuw hetzelfde gebeuren. Alle centrale banken, met uitzondering van de People’s Bank of China (PBoC), hebben nu een permanente swap line met de Federal Reserve! Het is de bedoeling om samen alle deflatie & inflatie in toom te houden, terwijl demonetizing goud buiten dit kader geduwd moet blijven. Niet in het minst op de private goudmarkt. Op centraal bank niveau (BIS) ligt de goudreserve er anders bij. Het is het management van de generale deficit standaard dat zal bepalen welke waarde het goud op centraal bank niveau mag en kan hebben. Ook de tijdstippen van die goudwaarde. Het is dus niet iets wat kan, mag of zal worden overgelaten aan de private goudmarkt.

Toen in 2011 de balans van de Federal Reserve begon op te lopen en de ECB balans begon te dalen, gleed de goudprijs ook onderuit door gezamenlijke centrale bank interventies. Een verdere oplopende goudprijs zou de aandacht vestigen van de private goudmarkt op de monetaire expansie via de Federal Reserve swaps… die niet op de balans van de Amerikaanse centrale bank voorkomen.

De PBoC zal zich vandaag de dag nooit laten verleiden tot een Blessing Letter akkoord, zoals Duitsland in de jaren zestig. Daarom heeft de PBoC ook geen swap line met Federal Reserve. Euroland (EMU) heeft zich echter nog steeds niet weten te onttrekken aan de dominantie van de dollar.

De onzichtbare swaps dienen om de € & $ rentes laag te houden en daarmee ook alle inflatoire prijzen te controleren, terwijl die centrale banken de inflatoire kredietcreatie door commerciële banken faciliteren. In een vrije markt zou dit onmogelijk zijn.

De Westerse op schulden gebaseerde $/€-standaard moet in ruil voor dit management de goudflow naar het surplus producerende Oosten (China) toelaten. Het dollarregime eist van iedereen dat ze loyaal blijven aan het dollar gebaseerde internationaal monetair financiële systeem ($-IMFS) beheer. Het accumuleren van een goudreserve door de centrale bank wordt dan ook gezien als een delict tegen de dollar. China beschouwt de-dollarisatie als een rechtmatige verdediging tegen wanbeheer van het dollarregime. Daar komt uiteindelijk weer een 1971 Nixon event van, zodra de goudflows naar het Oosten niet meer doorgaan. China zal niet zo inschikkelijk zijn als Duitsland, dat nu zeven jaar moet wachten op de levering van een schamele 300 ton goud…

Door: 24 karaat

Karl Blessing

Karl Blessing (Afbeelding van de Bundesbank)

Disclaimer: De artikelen van gastschrijver 24 karaat zijn op persoonlijke titel geschreven en hoeven daarom niet altijd de visie van Marketupdate te vertegenwoordigen. Marketupdate geeft geen beleggingsadvies en de artikelen van 24 karaat moeten ook niet als zodanig worden aangemerkt. Marketupdate heeft geen geld ontvangen of betaald voor de bijdragen van 24 karaat.