Dagelijkse kost 27 juni 2012

Nieuws uit Nederlandse media

Politiek schuldig aan derivatenbom Vestia
Mijn verwijt aan Den Haag dat zij derivaten ongemoeid hebben gelaten wordt beaamd door het Centraal Fonds Volkshuisvesting. Via het AD:

Het Centraal Fonds Volkshuisvesting heeft jaren geleden woningcorporaties al gewaarschuwd voor het werken met complexe financiële producten als derivaten. [..] Al in 2004 publiceerde het fonds een rapport hierover.

'Er waren toen al corporaties die gevaarlijke dingen deden met de derivaten. Wij hebben toen gepleit voor een algeheel verbod op speculatie met dat soort producten, en voor een beter inte toezicht op het gebruik', aldus Van der Moolen. Tot nieuwe regels kwam het niet. 'Er waren toen al corporaties die gevaarlijke dingen deden met de derivaten. Wij hebben toen gepleit voor een algeheel verbod op speculatie met dat soort producten, en voor een beter inte toezicht op het gebruik', aldus Van der Moolen. Tot nieuwe regels kwam het niet. 'Corporaties hebben zware druk uitgeoefend op de politiek om dit te voorkomen. En met succes. Daarvoor betalen we nu een zware prijs.'

La-la-la-la-la-la: het probleem van Den Haag? Men heeft last van kromme ruggen. Zet een lobby op en Den Haag buigt.

Principieel is het juist dat politici, ambtenaren niet hoofdelijk aansprakelijk kunnen worden gesteld voor door hun toedoen ontstane schade (Pikmeer I en II arresten van de Hoge Raad), maar dit ongelooflijke prutswerk is gewoon niet te billijken. Dit kan niet zo langer. Den Haag kost ons onnodig klauwen met geld omdat men nalaat om de burger te beschermen tegen financieel list en bedrog. Sterker, de politiek blijkt er een integraal onderdeel van zijn geworden..

  • Woningcorporaties al in 2003 door waakhond gewaarschuwd (AD)

Van onze SNS-correspondent

De Spaanse rente explodeert schrijft de Telegraaf. Niet alles wat gedrukt staat is waar en voor de Telegraaf geldt dat misschien extra, maar het punt is dat de 3 maands rente op Spaanse staatsleningen is gestegen naar 2.3% terwijl dat een maand geleden nog 0.8% was. Nu is het moeilijk om voor dergelijk korte leningen een grafiek te maken want over 1 maand loopt de lening nog maar 2 maanden waarmee er sprake is van schuivende panelen, maar goed, dat weten we. Eigenlijk lopen alle leningen (ook die van Nederland) perpetueel want ze worden geherfinancierd, maar vanuit het oogpunt van de belegger is dat anders.

De 1.5% hogere rente op 3 maands Spaans papier is eigenlijk niets anders dan een stijging van de prijs van de door de belegger geschreven call op 30% voor Spaanse staatsleningen, uit te oefenen door de Spaanse regering. Die 30% is uit de lucht gegrepen maar bij Griekenland was het 25% en bij Argentinië was het iedere keer ook in die orde. Een haircut van 70% is eerder regel dan uitzondering als we het over een rescheduling van schulden van landen hebben; zie ook Reinhart & Rogoff's boek “This time is different”. Maar goed, 1.5% voor drie maanden is toch 6% per jaar met de kans om 70% kwijt te raken. You do the math.
Bijgaand sturen we u de grafiek van de ontwikkeling van het 3 maands tarief van Spaanse Bono's samen met een grafiek van de gehele Spaanse yieldcurve, vergeleken met swaps.


—————-
Egan-Jones laat weer van zich horen. De naam klinkt als een medaillekandidaat bij de olympische spelen maar het is een ratingbureau met een keurmerk van de overheid. Dit bedrijf heeft Duitsland in rating verlaagd van AA- naar A+ op basis van de analyse dat Duitsland 700Mrd aan vorderingen op andere eurolanden heeft waarvan 50% oninbaar is.
Hoe men aan die 50% is een raadsel. Die 700Mrd geloven we wel. Dat getal is overigens exclusief de exposure van de Duitse banken naar de regio. Bijgaand de link naar het item op 4-traders.com:

http://www.4-traders.com/news/Egan-Jones-Downgrades-Germany-to-A-from-AA–14387761/

Belgische bankiers handelden met voorkennis Boonstra
Handel met voorkennis is strafbaar. Maar wanneer is daarvan sprake? In het FD een fraai voorbeeld. De Belgische bankkantoor medewerkers waar oud-Philips CEO Cor Boonstra zijn transacties afhandelde imiteerden zijn beleggingsgedrag..

  • Belgische bankiers liepen mee met beleggingen van Cor Boonstra (FD)

Belastingbetaler en markt gaan sloopfonds oprichten
Via NU.nl: Het Bouwteam, een expertgroep uit bedrijfsleven en overheid, adviseerde in mei dat er een fonds moet komen waaruit de sloop van overbodige kantoorpanden kan worden betaald. Overheid en investeerders moeten daar geld in storten.

Ik stel voor dat alle media, kranten, TV-zenders, analisten, commentatoren en noem maar op, voortaan het woord “overheid” direct verwijderen en vervangen met het woord “belastingbetaler(s)”. Dan is meteen duidelijk wie er betaalt. Dat maakt ook meteen helder dat de overheid wel bepaalt maar niet betaalt.

Of de overheid ook echt geld gaat afdragen kan ik zo snel niet achterhalen. Er wordt in het persbericht van de Rijksoverheid niets geschreven over geldelijke steun aan private partijen. Wat daar wel staat:

Inzet marktpartijen
Naast de provincies en de gemeenten committeren ook marktpartijen zich aan een reeks zelf uit te voeren maatregelen. Een greep uit de gemaakte afspraken:

– Beleggers investeren in kwaliteitsverbetering en verduurzaming van kantoren. Zij betrekken huurders actief bij deze opgave.  Daaaast maken zij concrete transformatieplannen voor kantoorpanden vanaf 5.000 m2 die drie jaar of langer voor meer dan 80% leeg staan. Ook  ontwikkelen zij een andere taxatiesystematiek voor locaties met hoge leegstand.

– Ontwikkelaars ontwikkelen in geval van verplaatsing van een huurder naar nieuwbouw een visie op het gebouw dat wordt achtergelaten. Daaaast richten zij zich in aangewezen gebieden op herontwikkeling, transformatie en sloop en voegen zij geen meters toe in zogenaamde beperkings- en transformatiegebieden.

– Vastgoedfinanciers hebben zich bereid verklaard positief te staan tegenover plannen van eigenaren tot transformatie van kantoren op leegstandslocaties en de financiering daarvan. Ook zullen zij actief meedenken met klanten met structureel leegstaande objecten over mogelijke oplossingen.

– Gebruikers voeren eens per twee jaar een onderzoek uit naar de eisen die gebruikers – van MKB tot multinational – stellen aan huisvesting met als doel een toetsingscriterium te bieden voor andere marktpartijen. Ook zetten ze zich er voor in dat huurder-gebruikers en eigenaar-gebruikers bestaand vastgoed laten prevaleren boven nieuwbouw.

– Alle partijen zijn bereid mee te werken aan het vormen van regionale kantorenfondsen met voldoende draagvlak om zo een stimulans voor het oplossen van leegstand te bieden.

Wie de uitzendingen van “De slag om Nederland” heeft gezien weet dat verduurzaming, actief betrekken van huurders, en taxatiewaarden vakjargon is (lees: marketingtaal) voor het nemen van winsten en af- dan wel doorschuiven van verliezen. Met name die taxatiesystematiek lijkt mij een element om nauwlettend in de gaten te houden: voor je het weet kookt de sector de boekhouding.

Meer planeconomie, meer onderzoeken, meer vastgoedafspraken? En vervolgens iets roepen over visie. Hilarisch. Als er in dit convenant überhaupt een visie is te ontwaren, dan is het wel dat men probeert te voorkomen dat prijzen zullen dalen.

  • Kantorentop: eensgezinde aanpak leegstand kantoren (Rijksoverheid)
  • Regering werkt 'sloopfonds' verder uit (NU.nl)

Er is inmiddels kritiek geuit op de plannen. Via de NOS, Leonie Janssen, hoofddocent planologie aan de Universiteit van Amsterdam:

De afspraken maken het nog steeds mogelijk dat er nieuwe kantoren worden gebouwd, stelt Jansen. Ze verwacht dan ook niet dat er een einde komt aan de bouw van kantoren. “Voor zowel ontwikkelaars als beleggers en gemeenten is het financieel nog steeds aantrekkelijk om nieuwe gebouwen neer te zetten.”

Het fonds zal dan ook niet helpen, zegt Jansen. Het tegendeel is volgens haar waar: “Door subsidie te geven op sloop, beloon je slecht gedrag.”

Bingo!

  • Leegstand kantoren aangepakt (NOS)

“Zacht geld socialisten”: financiële repressie is de oplossing
Hans de Geus gaat met de Groningse econoom Dirk Bezemer in gesprek. Wellicht is het verstandig om eerst het interview van een kwartier bij de collega's van RTL-Z te kijken.

  • Schuld die niet kan worden terugbetaald, kómt ook niet terug (Dirk Bezemer; RTL-Z)

Bezemer valt met de deur in huis: “We moeten denken aan het wegstrepen van schulden, of in ieder geval een substantieel deel ervan.”

In het interview doet hij een aantal stellige uitspraken. Een aantal voorbeelden:

[..] “De euro was een vergissing.” [..] “Het paradigma is nog steeds dat het aan de vrije markt moet worden overgelaten.” [..] “Inflatie helpt, we hebben nu bijna jaren deflatie gehad en dat is slecht voor de economie.” [..] Kennelijk zijn we het over eens dat we hele lage inflatie nodig hebben, want dat staat in het mandaat van de ECB. En dat is heel dom.”

Mijn lieve hemel, ik schrik me een ongeluk als ik de suggesties van Bezemer aanhoor. Even een opsomming van wat Bezemer eigenlijk allemaal voorstelt:

De geldpers moet aangezet worden om inflatie (via het opkopen van staatsobligaties) te creëren. Voorts moeten er schulden worden weggestreept, en daarbij gaat de gedachte uit naar ongezonde delen van de financiële sector. Let wel, onder dit kopje vallen excessieve staatsschulden en dat betekent automatisch dat er gepleit wordt om een deel van het pensioengeld door te strepen. Daaaast wordt er gezinspeeld over de invulling van het financiële stelsel via regulering zodat de allocatie van kapitaal gestuurd kan worden. Lees: dat is het equivalent van het instellen van kapitaalcontroles.

Deze aanbevelingen zijn niets minder dan vormen van financiële repressie. Bezemer (en dit geldt ook voor De Geus) is een econoom die onder het kopje 'zacht geld socialist' geplaatst moet worden: verliezen als gevolg van excessieve schulden moeten gecollectiviseerd worden en de Staat moet de geldpers hanteren om schuldenaren te assisteren zodat zij minder geld hoeven terug te betalen dan wat zij geconsumeerd hebben. Over verkeerde prikkels gesproken. Zacht geld socialisten stellen dat slecht gedrag beloond moet worden.

De vervolgvraag over hoe ons fiat-geld gedefinieerd moet worden, blijft overigens (erg selectief) achterwege: wat krijgen we in de plaats voor het huidige geld? Een ander fiat-decreet?

Wat mij het meest teleurstelt is dat het fundamentele probleem van ons financiële stelsel niet wordt onderkend: fiat decreet. Sterker, het fiat decreet wordt gezien als de oplossing om af te rekenen met excessieve schulden, terwijl juist het fiat decreet de veroorzaker is van al die schulden.

Deze misvatting leidt er vervolgens toe dat het mandaat van de ECB als “dom” wordt bestempeld terwijl juist het mandaat voorkomt dat het vanuit overheidswege misbruikt wordt om schuldenaren (waaronder de overheid zelf) te bevoordelen boven spaarders. De euro dwingt schuldenaren zich te onderwerpen aan de disciplinerende werking van de financiële markten: geef niet meer uit dan je binnenkrijgt. Bezemer's aversie tegen die disciplinerende werking van de markt typeert hem als een 'zacht geld socialist'. Hij stelt dat de ECB de tekorten van de overheid moet gaan printen. 

Overigens zijn De Geus en Bezemer ook niet goed ingevoerd wat betreft de totale schuldenlast ten opzichte van de Nederlandse economie. We hebben de grafiek vaker gebruikt (meten is nu eenmaal weten) en laten we dat nogmaals doen, want daar waar zij denken dat er in Nederland vier tot vijf keer zoveel schulden zijn als de economie groot is, het is toch echt zeven keer..

Bron: MarketUpdate.nl

  • Schuld die niet kan worden terugbetaald, kómt ook niet terug (Dirk Bezemer; RTL-Z)

Voortbordurend op het interview met Bezemer wil ik u wijzen op twee andere analyses. De eerste analyse is van Jesús Huerta de Soto, professor economie in Madrid, en één van de belangrijkste economen die de Oostenrijkse school uitdragen. De andere analyse is van FOFOA waarover vederop meer.

De Soto geniet mijn enorme waardering voor zijn inhoudelijke kennis over de causale verbanden tussen de monetaire en de reële kant van economie. De Soto's voorkeur van een monetair stelsel is het tegenovergestelde aan dat van Bezemer. De Soto zou men kunnen typeren als 'hard geld purist':

[..] All of the above theoretical analysis yields the conclusion that the current monetary and banking system is incompatible with a true free-enterprise economy, that it contains all of the defects identified by the theorem of the impossibility of socialism, and that it is a continual source of financial instability and economic disturbances. Hence, it becomes indispensable to profoundly redesign the world financial and monetary system, to get to the root of the problems that beset us and to solve them. This undertaking should rest on the following three reforms:

1. the reestablishment of a 100 percent reserve requirement as an essential principle of private-property rights with respect to every demand deposit of money and its equivalents;

2. the abolition of all central banks (which become unnecessary as lenders of last resort if reform 1 above is implemented, and which as true financial central-planning agencies are a constant source of instability) and the revocation of legal-tender laws and the always-changing tangle of govement regulations that derive from them; and

3. a retu to a classic gold standard, as the only world monetary standard that would provide a money supply that public authorities could not manipulate and that could restrict and discipline the inflationary yeaings of the different economic agents.[2]

De Soto gaat in een heel erg lange, maar ontzettend rijke analyse in op de onterechte kritiek die de euro te verwerken krijgt. Onder de titel “De Oostenrijkse verdediging van de euro” legt hij uit dat de euro wel degelijk een kracht heeft. De laatste weken heb ik er zelf al meerdere malen op gehamerd, het Europese probleem zit niet in de euro, maar in een insolvabel bankwezen en in insolvabele overheden. De Soto schrijft:

Just as with the gold standard in its day, today a legion of people criticize and despise the euro for what is precisely its main virtue: its capacity to discipline extravagant politicians and pressure groups. Plainly, the euro in no way constitutes the ideal monetary standard, which, as we saw in the first section, could only be found in the classic gold standard, with a 100 percent reserve requirement on demand deposits, and the abolition of the central bank. Hence, it is quite possible that once a certain amount of time has passed and the historical memory of recent monetary and financial events has faded, the ECB may go back to committing the grave errors of the past, and promote and accommodate a new bubble of credit expansion.[42] However, let us remember that the sins of the Federal Reserve and the Bank of England have been much worse still and that, at least in continental Europe, the euro has ended monetary nationalism, and for the states in the monetary union, it is acting, even if only timidly, as a “proxy” for the gold standard, by encouraging budget rigor and reforms aimed at improving competitiveness, and by putting a stop to the abuses of the welfare state and of political demagoguery.

In any case, we must recognize that we stand at a historic crossroads.[43] The euro must survive if all of Europe is to intealize and adopt as its own the traditional German monetary stability, which in practice is the only and the essential disciplinary framework from which, in the short and medium term, European Union competitiveness and growth can be further stimulated. On a worldwide scale, the survival and consolidation of the euro will permit, for the first time since World War II, the emergence of a currency capable of effectively competing with the monopoly of the dollar as the inteational reserve currency, and therefore capable of disciplining the American ability to provoke additional systemic financial crises that, like that of 2007, constantly endanger the world economic order.

De Soto begrijpt maar al te goed dat de ECB de laatste verdedigingslinie is van de Europese burger. Zonder ECB zou de politiek de problemen wegmoffelen door de geldpers aan te zetten. Daarmee zou de politiek de democratie en de vrijheid – puur vanuit opportunistische eigen belangen – op het spel gezet hebben. De legitimiteit van het fiat decreet wordt door misbruik immers ondergraven.

Ook de Soto erkent dat dankzij het mandaat van de ECB, Europa op weg is naar het daadwerkelijk oplossen van de onderliggende oorzaken van deze crisis. In plaats van die weg te moffelen met oneigenlijke vormen van interventie via fiat decreet, wordt de politiek gedwongen om te hervormen en zich te houden aan de discipline van de vrije markt.

Voor de kenners en niet-kenners van de Oostenrijkse school een fantastische analyse:

Als laatste van deze drie analyse's, de analyse van Friend of Friend of Another of kortweg FOFOA. Ondanks mijn grote waardering voor Huerta de Soto en zijn pleidooi voor een zuiver monetair en financiële stelsel, ben ik er géén voorstander van. Huerta de Soto pleit voor het “perfecte” monetaire stelsel van een 100% gouddekking, een verbod op fractioneel bankieren en het afschaffen van centrale banken.

De reden dat ik er niets in zie heeft te maken met de wijze waarop ik naar de wereld kijk: de wereld is imperfect. Perfectie bestaat niet; misschien als abstracte projectie, maar dat is en blijft slechts een abstracte illusie. Het punt is dat wanneer je mensen een wereld oplegt waarbij zij zich moeten houden aan een uitgewerkt en perfect model, het fout gaat. De mens kan de discipline niet aan om die “perfectie” waar te maken. Bovendien is de mens niet te bestempelen als rationeel; rationaliteit is een prullenbak begrip. De mens is – als ik zo cynisch mag wezen – een vals spelende primaat: als de mens een mogelijkheid ziet om – al dan niet ten koste van een ander – zijn eigen positie te verbeteren dan zal diegene dat niet nalaten. De mens is een 'satisficing agent'

Aan de ene kant is er het probleem dat Bezemer niet als probleem herkent (en zelfs presenteert als oplossing), aan de andere kant is er het voorstel van Huerta de Soto waarin het probleem niet anders is: beide kanten van deze medaille worden via het fiat decreet afgedwongen. En dat is het probleem.

Bij Bezemer wordt het decreet misbruikt ten behoeve van de schuldenaren waaronder de overheid zelf. Bij Huerta de Soto is het fiat decreet nodig om keiharde discipline van een 100% dekking af te dwingen; een discipline die niet vol te houden is omdat dezelfde problemen terugkeren.

Het terugkerende probleem in de financiële en monetaire geschiedenis is dat met een goudstandaard het fiat decreet van geld “=” goud” niet te handhaven is. De “=” wordt per fiat decreet opgelegd en kan niet buigen en dus barst die. De gouddekking van een munt is een keurslijf waar goud uit wil breken omdat een vorm van inflatie vrijwel niet te vermijden is.

Bovendien geldt, dat als geld=goud, goud feitelijk wordt uitgeleend zodat het tegenpartij risico niet alleen betrekking krijgt op die desbetreffende lening, maar ook op de munt. Wanneer blijkt dat schulden inderdaad niet worden terugbetaald dan kan dat ertoe leiden dat goud opdroogt ten tijde van een schuldencrisis. Schuldenaren kunnen dan vrijwel niet anders dan failleren en achten centrale banken zich genoodzaakt te interveniëren. De goudstandaard wordt onder druk van diverse belangen – per fiat decreet – losgelaten. Elke keer opnieuw bleek de “=” niet te handhaven.  

Alteatief: “goud ontketend”

Het alteatief is “freegold” of zoals dat in het boek van Sander Boon naar het Nederlands is vertaald: “goud ontketend”. De gedachte ervan is eigenlijk vrij eenvoudig. Het terugkerende probleem is dat schuldenaren niet “perfect” in staat zijn om altijd hun schulden terug te betalen. Door deze natuurlijke imperfectie ontstaat er een automatische druk op de pariteit geld “=” goud en die zet de dekking met goud van het financiële stelsel onder druk. De pariteit kan niet buigen en de praktijk toont aan dat die vervolgens barst: de dekking wordt verlaagd.

Spaarders lopen met Huerta De Soto's ideaal – een 100% gedekte goudstandaard – het risico om goud dat zij uitgeleend hebben, niet terug te krijgen. Nog onpraktischer: bij een goudpariteit die losgelaten wordt, drogen markten op omdat goud zich verscholen houdt voor risico's. De druk om de “=” te handhaven wordt daardoor onhoudbaar. Ontketend goud biedt daar een oplossing voor.

Het betekent niets anders dan dat de functies van geld als transactiemiddel en als spaarmiddel worden gescheiden. Goud wordt een ontkoppeld als een bezit dat in alle vrijheid kan bieden waarop het maar wil bieden. Goud heeft men of in bezit of niet. Op die manier prijst goud als het ware fiat-geld. In plaats dat de euro door goud gedekt wordt, moet men de euro beschouwen als een munt die zich door goud op waarde laat “prijzen”. Een quote van Friend Of Another (of kortweg FOA):

Gold, from times past was a wealth asset more so than it was in the form of money. Granted, it became the fastest moving form of wealth, but as it traveled on the road it was still simply seen as a tradable wealth. It has been American and Weste ideals that made gold a lend able money and forced it's competition against failed currency systems. We set currencies in fixed gold amounts and then inflated the currency. No wonder gold competed against currencies. The ECB will allow gold to go to the moon and everyone will love them for it. People will use the Euro whether gold is at 1 Euro or a trillion.

Door deze vrije invulling te geven aan fysiek goudbezit wordt de eeuwige strijd tussen schuldenaren en spaarders opgeheven. Spaarders kunnen overtollige reserves oppotten in goud terwijl diezelfde spaarders kunnen overwegen om in plaats van goud, fiat geld via de bank of de beurs te investeren in bedrijvigheid. De transactiefunctie wordt van de spaarfunctie gescheiden, maar behoudt wel haar mogelijkheden om er mee te investeren of te beleggen bij de bank als in een “spaarrekening”. Maar dat geldt ook voor andere waardepapieren zoals aandelen. Bij een goed management van het fiat-geldsysteem zullen particulieren in alle vrijheid gebruik maken van beide vormen van “geld”. Het enige verschil is dat erop de spaarreserve goud – en daar hebben we het terugkerende probleem: niet per fiat decreet gefailleerd kan worden.



FOFOA gaat in zijn laatste bijdrage nog veel uitgebreider in op de oplossing die “freegold” biedt en gaat daarbij in het bijzonder in op het netelige spanningsveld tussen schuldenaren en spaarders. Daarbij legt hij tevens uit waarom goud als spaarreserve een hele andere structurele waarde zal genieten dan nu.

Wederom een bijdrage waar ik een puntje aan kan zuigen! Het kostte mij een avond, maar dan lees je wel wat.. Als teaser geen stukje tekst maar een visueel openingsstatement:

Must read:

  • The Debtors and the Savers 2012 (FOFOA)

In ander nieuws:

  • ‘Mijnbouwer Xstrata past bonus aan na kritiek’ (FD)
  • Merkel waarschuwt voor grote beloftes (RTL-Z)

Uit buitenlandse media

Voorstel Federal Reserve, FDIC, OCC: Goud als Tier-1 Capital Amerikaanse banken
Afgelopen maandag werd ik door Sander Boon erop geattendeerd dat er in Amerika een voorstel van de Federal Reserve, de Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC) en de Office of the Comptroller of the Currency (OCC) circuleert die in een circulair het voorstel doet om goud de status van Tier-1 capital te geven!

Via het blog van Ben Davies van Hinde Capital een korte uitleg:

In 1989 the US adopted the capital requirements established by the Bank for Inteational Settlements (BIS) in Basel, Switzerland.  The minimum capital is specified as a percentage of the risk-weighted assets of the bank.  The following table shows the weight assigned to each type of asset, as an example:

Asset Risk Weight
Cash and equivalents 0
Govement securities 0
Interbank loans 0.2
Mortgage loans 0.5
Ordinary loans 1.0
Standby letters of credit 1.0

The BIS rules set requirements on two categories of capital, Tier 1 capital and Total capital:

Tier 1 capital is the book value of its stock plus retained eaings.  Tier 2 capital is loan-loss reserves plus subordinated debt.  Total capital is the sum of Tier 1 and Tier 2 capital.

Tier 1 capital must be at least 4% of total risk-weighted assets.  Total capital must be at least 8% of total risk-weighted assets.

One can see from one of the categories above that ‘Govement securities’ – govement bonds to you and I – carry zero risk provision which means banks buy this sovereign debt to capitalise themselves knowing they can lend out at least 10 times on this without breaching capital adequacy ratios.  Today some 1.7 to 2.5 trillion euros worth of PIIGS/peripheral sovereign debt sits on the balance sheets of northe European banks.

Van het rapport (FDIC) kreeg ik de belangrijkste passages van Sander in de mail:

This NPR (notices of proposed rulemaking, the Standardized Approach NPR) includes proposed changes to the agencies’ general risk-based capital requirements for determining risk-weighted assets (that is, the calculation of the denominator of a banking organization’s risk-based capital ratios). The proposed changes would revise and harmonize the agencies’ rules for calculating risk-weighted assets to enhance risk sensitivity and address weaknesses identified over recent years, including by incorporating certain inteational capital standards of the Basel Committee on Banking Supervision (BCBS) set forth in the standardized approach of the “Inteational Convergence of Capital Measurement and Capital Standards: A Revised Framework” (Basel II), as revised by the BCBS between 2006 and 2009, and other proposals addressed in recent consultative papers of the BCBS.

The changes in the Standardized Approach NPR are proposed to take effect on January 1, 2015, with an option for early adoption. The Standardized Approach NPR also would introduce disclosure requirements that would apply to top-tier banking organizations domiciled in the United States with  $50 billion or more in total assets, including disclosures related to regulatory capital instruments.

The proposed requirements in this NPR and the Basel III NPR would apply to all banking organizations that are currently subject to minimum capital requirements (including national banks, state member banks, state nonmember banks, state and federal savings associations, and top-tier bank holding companies domiciled in the United States not subject to the Board’s Small Bank Holding Company Policy Statement (12 CFR part 225, appendix C)), as well as top-tier savings and loan holding companies domiciled in the United States (collectively, banking organizations).

The agencies believe that it is important to publish all of the proposed capital rules at the same time so that banking organizations can evaluate the overall potential impact of the proposals on their operations.

In this NPR, the agencies propose to apply the following risk weights for exposures not otherwise assigned to a specific risk weight category, which are generally consistent with the risk weights in the general risk-based capital rules:

(1)    A zero percent risk weight to cash owned and held in all of a banking organization’s offices or in transit; gold bullion held in the banking organization’s own vaults, or held in another depository institution’s vaults on an allocated basis to the extent gold bullion assets are offset by gold bullion liabilities; and to exposures that arise from the settlement of cash transactions (such as equities, fixed income, spot foreign exchange and spot commodities) with a central counterparty where there is no assumption of ongoing counterparty credit risk by the central counterparty after settlement of the trade and associated default fund contributions;

(2)    A 20 percent risk weight to cash items in the process of collection; and

(3) A 100 percent risk weight to all assets not specifically assigned a different risk weight under this NPR (other than exposures that would be deducted from tier I or tier 2 capital).

Via Financial Sense las ik de analyse van John Butler die het ongelooflijke grote belang van deze stap inziet:

Given the potential importance for gold, I’m surprised that this announcement has not been widely reported in the financial press, alteative or even mainstream. Perhaps this is due to the fact that, at this point, the re-classification of gold has only been proposed, not implemented. The change is not due to take effect until 1st January 2013.

With interest rates near zero, however, the opportunity cost of sitting on a non-interest-bearing gold position for six months is close to zero. Yes, gold may appear to be in a downtrend and, yes, it might have been unusually volatile of late, but unless the regulators backtrack, I see this as clearly bullish for gold, enabling much catch-up to Treasuries.

It remains to say something about why, perhaps, US regulators are poised to change bank regulatory risk weightings in favour of gold in this way. I do have some ideas about that. However, those will have to wait for a future Amphora Report.

Dat media een andere kant opkijken dat mag u inmiddels niet verrassen, maar dit voorstel zou in feite niets anders betekenen dan de terugkeer van goud als anker van het financiële stelsel. Sterker, op deze manier zouden Amerikaanse banken (via de BIS wordt hier al veel langer voor gepleit en Europese banken zullen snel volgen) hun balans op dezelfde wijze inrichten als de balans van de ECB: implodeert de waarde van Amerikaanse staatsobligaties (danwel in nominale termen door een afstempeling, danwel doordat het geld waardeloos wordt als gevolg van hyperinflatie) dan zal de stijging van de goudprijs de balans beschermen.

Vroeger of later? Gaat u er maar vanuit dat dit voorstel in de praktijk gebracht gaat worden.

  • Breaking News: Regulators to Classify Gold as Zero-Risk Asset (John Butler; Financial Sense)

Tot slot.
Een voorbeeld van vals spelen. Met zo'n robot hebben we een voorbeeld van een ongelijkwaardigheid speelveld.

  • Rock, Paper, Scissors: the robot that cannot be beaten (Telegraph)