Paul Farrell: Oorlog is nieuwe stimuleringsbeleid Amerika

 

 

Via MarketWatch een vertaling van de laatste bijdrage van Paul Farrell met als ondertitel “Waarom smijten we nog steeds extra miljarden naar het Pentagon”?

Door Paul B. Farrell

San Luis Obispo, Califoië (Dow Jones) – Ja, ik ben buiten zinnen. Ik heb zojuist zulk slecht nieuws gelezen dat die elke Amerikaan even zo woedend zou moeten maken. Het zijn in feite twee slecht nieuwsberichten. In de eerste plaats werd ik als oud-Amerikaanse marine-veteraan boos om te lezen dat er [onder veteranen] meer zelfmoorden zijn dan er oorlogsdoden zijn gevallen in de afgelopen tien jaar. Ja, méér Irak en Afghanistan veteranen zijn omgekomen door zelfmoord dan er werden gedood door vijanden van Amerika. En nog veel meer zelfmoorden worden er verwacht omdat meer dan twee miljoen militairen in twee oorlogen dienden.

Ten tweede, als de economische, psychologische, politieke en morele consequenties van de afgelopen twee oorlogen niet erg genoeg zijn, stellen veel politici en kandidaten voor – van wie sommigen nooit in de krijgsmacht hebben gediend – dat het volledige [Amerikaanse] congres de begroting [van Republikeins congreslid] Ryan steunt en de Pentagon generaals dwingt om miljarden meer uit te geven dan zij gevraagd hadden.

Dit is krankzinnig. Meer geld van de belastingbetaler voor de oorlogsmachine van het Pentagon? Waarom? We zijn twee oorlogen aan het afbouwen. We hebben te maken met de tragedie van zelfmoorden onder veteranen. Deze zelfde politici zeuren over de schuld en de belastingen. Dus waarom willen ze meer uit gaan geven aan het Pentagon? Houden we zoveel van oorlog? Zijn zij van plan om een ​​nieuwe oorlog te beginnen? Laten we deze tegenstrijdigheid analyseren.

Ja, een epidemie: zelfmoorden onder militairen zijn hoger dan het aantal gesneuvelden

De inspanning om de Pentagon-uitgaven te verhogen was reeds algemeen bekend omdat het parlement ingestemd heeft met de begroting van Ryan. Maar wat de woede echt veroorzaakte, was een artikel in Newsweek: “We doen alsof onze veteranen zelfs niet eens bestaan”, van marine-veteraan Anthony Swofford. Dat artikel richt de schijnwerpers op deze nieuwe crisis, momenteel een epidemie, één waar slechts weinigen zich bewust van zijn en er nog minder zijn die het iets kan schelen.

Hier zijn de harde feiten: “Zo'n 18 veteranen plegen dagelijks zelfmoord. Duizenden uit de huidige oorlogen hebben dat inmiddels gedaan. Ter illustratie: naar schatting is momenteel het aantal Amerikaanse soldaten die door eigen toedoen zijn gestorven groter dan het aantal (6.460) die zijn gestorven in de strijd in Afghanistan en Irak. “

Mensen wordt wakker. Er gaat iets mis in ons denken. Vanaf het begin waren we in een trance, [we] doen alsof de oorlog in Irak van korte duur en goedkoop zou zijn en gefinancierd zou worden met de [Iraakse] olie-inkomsten*. Ja, vanaf dag 1 werd de Irak-oorlog meer als economische stimulans programma behandeld.

Vergeet niet, [dat wij] na 9/11 werden aangespoord om ons te concentreren op de economie, geld uit te geven [en] naar het winkelcentrum te gaan om te winkelen. Militaire dienstplicht was niet nodig. En dankzij de bonussen, bouwden we een vrijwilligersleger, gesteund door huurlingen, tienduizenden particuliere onderaannemers.

We hebben zelfs foto's van oorlogsslachtoffers voor het publiek verborgen om het geweten van het publiek schoon te houden.

Oorlog is nu een economisch stimuleringsprogramma, het stimuleren van belastingen voor investeerders

Dat oorlog als economische stimuleringsprogramma gezien wordt, is een decennium geleden, in de vroege jaren van de Irak-oorlog duidelijk geworden. Dit feit werd benadrukt in een interview van de Huffington Post met Oliver Stone. Ryan Grim vertelde dat in 2004 president George W. Bush in een vergadering tegen de Argentijnse minister-president zei, dat: “alle economische groei die de VS hebben gehad, gebaseerd is geweest op de verschillende oorlogen die zij had gevoerd.”

Blijkbaar doet diezelfde ideologie het goed in de huidige verkiezingsretoriek
Laten we dit alles in een groter macro-economische context plaatsen. Oorlog zou om nationale defensie moeten gaan. Oorlogen zouden niets te maken mogen hebben met het scoren van politieke punten. En toch blijkt het verhogen van de begroting van het Pentagon te zijn uitgegroeid tot het “recept” tot politieke “succes” in het hedendaagse verkiezingsdrama.

Dit is krankzinnig: zijn politici nieuwe oorlogen aan het plannen?

Vraag jezelf, zijn zij nu al weer een nieuwe oorlog aan het bekokstoven? Na twee uitputtende oorlogen? Elf jaar? We hebben 2,3 miljoen [man] in Irak en Afghanistan, waarvan 800.000 meerdere missies hebben gediend, een van de grootste oorzaken van de zelfmoorden onder veteranen. Dus waarom om grotere budgetten vragen? Waarom in een tijd van nationale versobering? Waarom terwijl zij over hoge belastingen klagen?

Nee, oorlog moet niet over binnenlandse politiek gaan, maar dat is het wel. En dat is slecht nieuws voor belastingbetalers, voor beleggers, voor Amerikaanse waarden.

Iemand zal voor dit alles moeten betalen. De belastingen van alle Amerikanen zullen stijgen als de senaat de begrotingsplannen van Ryan goedkeurt waardoor generaals gedwongen worden om $554 miljard in 2013 bij het Pentagon uit te geven, miljarden méér dan zij gevraagd hadden. Plus er zal $6,2 biljoen aan schulden en nieuwe belastingen in het komende decennium toegevoegd worden.

Ja. Dit is krankzinnig. Een paar private [Pentagon]onderaannemers zullen er rijker van worden, maar de belastingbetaler zal lijden in deze “zero-sum game” economie**.

Nationale defensie? Nee. Het gaat om rijk worden, de rest betaalt de prijs

Amerika is op een gevaarlijk en duur pad. Niet alleen politici. Amerikanen zijn dol op oorlog, het zit ons in de genen. Het congres geeft meer dan 50% van ons belastinggeld uit aan de oorlogsmachine van het Pentagon. Amerika besteedt 47% van de totale militaire uitgaven van alle landen in de wereld.

Waarom tolereert het Amerikaanse publiek deze absurditeiten? Waarom verstoppen we deze waanzin diep in ons collectieve geweten? Waarom plannen wij nieuwe oorlogen? Waarom zien we oorlog als een economische stimuleringsprogramma? De Irak en Afghanistan “economische stimuleringsstrategie” heeft ons de puinhoop gebracht waarin we nu zitten; zijn we echt zo gek om dit opnieuw te proberen?

Vergeet alle verkiezingsretoriek over de nationale defensie. Dat is niet de reden waarom onze politici miljarden meer willen besteden aan oorlogsmachine van het Pentagon. Politici zijn geïnteresseerd in hun herverkiezing, niet in nationale defensie. Zij hebben stemmen nodig en willen militaire bases openhouden omdat dat lokale werkgelegenheid betekent, tevreden kiezers.

Zij hebben behoefte aan campagnegelden. Militaire aannemers zijn grote donoren. Oorlogsgerelateerde banen schrappen is politieke zelfmoord. Dus stemmen zij voor grote militaire budgetten, en verspillen miljarden dollars aan verouderde wapensystemen. Smijt geld naar de oorlogsmachine van het Pentagon. Alles om herkozen te worden. Nationale defensie is niet de eerste prioriteit, [dat is] hun baan, maar hun herverkiezing is [dat].

Als “gung-ho” [zie: wikipedia] tiener, meldde ik mij vrijwillig om bij de mariniers te dienen. Ik herinner mij dat ik mijn vader vertelde dat ik de wereld wilde redden van het communisme. Vandaag haat ik oorlog. [Ik] haat oorlog omdat ik weet dat onze leiders ons onder valse voorwendselen in oorlogen misleid hebben. Ik herinner me alle misleidende propaganda over paddestoelwolken, een zichzelf gefinancierd vlug oorlogje betaald met olie-opbrengsten, terwijl zij “de bal lieten vallen” bij de echte Afghaanse bedreiging.

Nu kijken wij naar miljarden in ongedekte toekomstige financieringskosten voor deze onverstandige oorlogen, zegt Nobelprijs-econoom Joseph Stiglitz, [en] medische en andere kosten voor de gewonde 35.000 strijders. Erger nog, de manipulatie gebeurt allemaal opnieuw met de voorgestelde verhoging van de Pentagon-begroting.

Waarschuwing: Amerika's oorlogszuchtige psyche: nieuwe schulden zijn belastingen

In feite is het duidelijk te zien waar deze voorgestelde begroting naartoe zal leiden. De Irak- en Afghanistan oorlogen waren grote blunders in buitenlands beleid, [met] te veel verspilde levens, miljarden aan schulden toegevoegd en de integriteit van onze natie verkwanseld.

Sommigen werden enorm rijk en oefenen nu druk uit voor nieuwe oorlogen. Een idiote en gevaarlijke ideologie heeft het collectieve geweten van Amerika overgenomen.

Deze gemoedstoestand is uiterst gevaarlijk. Onze natie is zijn morele kompas verloren. Ons nieuwe kapitalisme is zo verwrongen dat de vergaring van persoonlijke rijkdom betekent dat u vrijwel alles kunt doen, hoe destructief het algemene belang ook is.

Hopelijk zal Amerika snel wakker worden en als de hel zo boos worden omdat deze ideologie tijdens de Irak / Afghanistan oorlogen niet werkte en de volgende keer in ons gezicht zal exploderen. Naast de doden … de zelfmoorden onder veteranen … geïnflateerde Pentagon-budgetten … belastingverhogingen … en de veietiging van onze waarden … zal deze zelf-destructieve “oorlog-is-een-economisch-stimuleringsprogramma” mind-set onvermijdelijk onze nationale defensie verzwakken.

Herinnert u zich Kevin Phillips, de oud-Nixon strateeg en auteur van vele klassiekers waaronder “American Theocracy” en “American Dynasty”? Schrijvend in de vroege dagen van de Irak-oorlog, in  “Wealth and Democracy: A Political History of the American Rich,” waarschuwde hij dat 'grote naties, op het hoogtepunt van hun economische macht, arrogant worden en grote wereldoorlogen tegen een hoge prijs voeren, enorme middelen verspillen, grote schulden maken, en zichzelf uiteindelijk opbranden.”

Zijn wij de volgende?

____

* Een stellingname (JS): elke oorlog is per definitie een investeringsvraagstuk. Het kost X en het levert Y op. X betreffen de eigen uitgaven. Y is de oorlogsbuit. (En met een gevoel voor ultiem cynisme wil ik er u op wijzen dat Z populistisch en propagandistisch altijd weggelaten wordt, maar Z staat voor het compleet onnodige aantal verwoeste mensenlevens).
** Zero Sum Game: alle kosten worden door iemand betaald en dat leidt tot de economische wet dat de winst van de één per definitie de kosten van een ander zijn.

Overigens is het artikel van Anthony Swofford waar Paul Farrell naar verwijst er eveneens één om heel erg stil van te worden. Hoe een jong mensenleven verwoest kan worden..: VeteransInfoChannel.com