Egypt and Tunisia usher in the new era of global food revolutions

De volksopstand in Egypte kan vrijwel niemand zijn ontgaan. De Egyptenaren willen af van president Hosni Mubarak die vooralsnog van geen wijken wil weten. De economische uitzichtloosheid, corruptie, onderdrukking en hoge werkloosheid worden gezien als de aanleiding voor de massale protesten.
Ook de stijgende voedselprijzen maken het dagelijks leven steeds moeilijker. Ambrose Evans-Pritchard spreekt over het nieuwe tijdperk van wereldwijde voedselrevoluties. Hij gaat in op de achtergronden hiervan. Zo zijn de mislukte oogsten in Rusland en Russische exportquota's, de achterblijvende oogsten in Canada en Argentinië en de afname in voorraden directe aanleiding. Daarbij spelen ook de toename in de wereldbevolking, een stabilisatie in de productiviteit van landbouwgronden, veranderende diëten in Azië en de opkomst van biobrandstoffen een fundamentele rol.
De hogere voedselprijzen hebben er inmiddels toe geleid dat de overheid van Algerije 800.000 ton graan kocht en Indonesië 800.000 ton rijst heeft besteld, veel meer dan normaal. De oproep van de wereldvoedselorganisatie FAO om niet in een paniekreactie voedselvoorraden aan te leggen is aan dovemansoren gericht. De overheden van Saoedi-Arabië, Libië en Bangladesh gaan, om politieke spanningen te voorkomen, ook voedselvoorraden aanleggen. Hierdoor wordt de wereldwijde voedselschaarste waar de FAO voor waarschuwt juist versterkt.