Helaas legt Jim Grant van 'The Interest Rate Observer' niet uit wat hij precies bedoelt met de goudstandaard en hoe die eruit zal gaan zien. Afgaande op het verhaal dat hij vertelt lijkt het alsof hij praat over een systeem waarin iedere dollar gedekt is door een vaste hoeveelheid goud. Dat was volgens Grant namelijk een systeem wat generaties lang stand heeft gehouden en waarin het geld ook haar waarde behoudt. Hij zei er het volgende over bij Bloomberg:

“The gold standard is the only answer, because the gold standard is the only monetary system that has been shown to work in practice of the course of generations. Everything else has been a tryout and has failed. The Fed is single minded in it's conviction  that we need more of what has not worked.”

De roep om een klassieke goudstandaard is begrijpelijk, want in een wereld waarin de Federal Reserve elke maand tientallen miljarden dollars in de economie pompt voelt een spaarder zich niet meer veilig. De inflatie is vooralsnog beperkt gebleven, maar fundamenteel is het huidige dollarsysteem ten dode opgeschreven. Naarmate de Federal Reserve meer schulden opkoopt zullen andere beleggers steeds meer richting de uitgang vluchten. Een vertrouwenscrisis in de dollar ligt op de loer als de centrale bank niet van koers wijzigt.

Goudstandaard

Toch is ook een goudstandaard niet zaligmakend. We hebben in 1933 al gezien hoe goud genationaliseerd en gerevalueerd moest worden om de knellende deflatie een halt toe te roepen. Na de crash van 1929 kromp de geldhoeveelheid in een paar jaar tijd met een derde, waardoor velen hun schulden niet meer konden betalen en bedrijven failliet gingen. Ook in het verdere verleden is er vaak geknoeid met een goudstandaard, door de prijs van het goud arbitrair te verhogen of door simpelweg minder goud (of zilver, in het geval van een zilverstandaard of bimetaal systeem) in het muntgeld te verwerken.

De koppeling van geld aan goud remt ook de economische groei, omdat er nauwelijks kredietexpansie mogelijk is. Een goudstandaard werkt in die zin als een rem op economische ontwikkeling. De deflatoire aard van een goudstandaard is gunstig voor de spaarders, want die zien hun koopkracht toenemen. Schuldenaren zijn juist slechter af onder een goudstandaard, omdat die hun schulden steeds duurder zien worden. Deze onevenwichtigheid belemmert economische activiteit en benadeelt vooral de mensen met weinig vermogen.