Eric Sprott roept zilvermijnen op om zelf zilver aan te houden als cash

De oproep van Eric Sprott is te lezen in het artikel 'Silver Producers: A Call to Action' (klik voor PDF) en lijkt ingegeven te zijn door frustratie van Eric Sprott over de manier waarop de zilverprijs tot stand komt en de verdachte handelingen die de volatiliteit van de zilverprijs op de termijnmarkt vergroten. Sprott wijst daarbij op de twee grote koersdalingen die we dit jaar hebben gezien (die van mei en die van september), waarop de spotprijs van het edelmetaal in beide gevallen ruim 30% omlaag werd gebracht. Deze dalingen waren volgens de investeerder in scene gezet, omdat er in zeer korte tijd ongebruikelijk veel zilvercontracten op de markt werden gedumpt. Aansluitend kwamen de CME (en in september ook de Chinese tegenhanger, de Shanghai Gold Exchange) met hogere margeverplichtingen voor de long posities, waardoor beleggers die al een verlies te verwerken hadden helemaal uit hun positie werden gedrukt.

Volgens de CME zijn de verhogingen van de marges nodig om speculatie binnen de perken te houden en de volatiliteit van de koersen te minimaliseren, maar door de margeverplichtingen na een grote koersdaling te verhogen krijgen de long posities een tweede klap te verwerken. Het resultaat is dat nog meer 'zwakke handen' uit de markt worden gedrukt en dat de spotprijs van zilver daardoor nog verder zakt. Dit lokt weer een nieuwe verkoopgolf uit, waardoor de grote dalingen zoals we die dit jaar al twee keer hebben gezien mogelijk zijn.

Termijnmarkt versus fysiek markt

Volgens Eric Sprott is de papieren zilvermarkt, omschreven als de markt van termijncontracten op zilver, inmiddels compleet losgezongen van de fysieke zilvermarkt. Zo worden veel termijncontracten op de markt gekocht op marge (met geleend geld) en wordt er maar in een beperkt aantal gevallen werkelijke levering van fysiek zilver gevraagd. Daardoor kon de papieren markt niet alleen veel groter worden dan de fysieke markt, ook werd het een interessant stuk gereedschap voor zakenbanken als JPMorgan en HSBC om beleggers te ontmoedigen en geld afhandig te maken. Deze banken hebben een grote shortpositie in zilver en kunnen daarmee de koers in een bepaalde richting duwen. Er werd dan ook een zaak tegen deze banken aangespannen vanwege een verdenking van marktmanipulatie. Het onderzoek naar de vermeende manipulatie wordt uitgevoerd door de CFTC, maar daar zijn vooralsnog geen tastbare resultaten uit voortgekomen.

Het frustrerende is volgens Eric Sprott de onbalans tussen de papieren zilvermarkt en de fysieke markt. De grote volatiliteit op de papieren zilvermarkt staat volgens hem haaks op de alsmaar groeiende vraag naar fysiek zilver, die na elke correctie van de spotprijs juist een stijging laat zien. De zwakte die wordt gesuggereerd door de kwakkelde koersen op de termijnmarkt voor zilver staan dan ook in groot contrast met de ongekende vraag naar het fysieke metaal door beleggers wereldwijd. Zo verkocht de US Mint, producent van de populaire 1 troy ounce Silver Eagle munten, nog nooit zoveel munten als in de maand september van dit jaar. Daarvan werd de meeste afzet in de tweede helft van de maand geregistreerd, na de grote koersdaling van ruim 30%.

Ook in India was er veel vraag naar het fysieke edelmetaal, want volgens berichtgeving van begin oktober was er onvoldoende transportcapaciteit om aan de vraag naar zilver te voldoen. Ook China kocht massaal fysiek zilver in de maand september, namelijk 264,69 ton (7,7 miljoen troy ounce). Al deze signalen geven aan dat de vraag naar zilver onverminderd sterk blijft, terwijl de spotprijs dit jaar netto weinig gestegen is.

Zilvermarkt kreeg dit jaar twee grote correcties te verwerken, vraag naar fysiek bleef onverminderd groot

1,03 miljard troy ounce

De totale hoeveelheid zilver die in 2011 op de markt komt wordt door de CPM Group geschat op 1,03 miljard troy ounce. Daarvan is 767 miljoen troy ounces nieuwe productie, de rest komt weer terug op de markt via recycling en 'sloopzilver' dat bijvoorbeeld wordt opgekocht van particulieren. Vermenigvuldigd met een spotprijs van $31 per troy ounce rekent Sprott uit dat een totale marktwaarde van de jaarlijkse zilverproductie $32 miljard is. In 2010 werd er voor 777,4 miljoen troy ounce aan zilver gebruikt in de industrie en voor andere categorieën zoals fotografie en juwelen. Zou de vraag naar zilver voor de industrie met 10% dalen door de econmische crisis, dan blijft er nog maar 300 miljoen troy ounce over voor beleggers, zo legt Sprott uit. Tegen een spotprijs van $30 is de totale marktwaarde van al het zilver dan beleggers kunnen kopen slechts $9 miljard, een fractie van de bedragen die omgaan in de aandelen- en obligatiemarkten.

Zilvermijnen als kopers van zilver

Dat biedt volgens Eric Sprott kansen voor zilvermijnen, want die kunnen het aanbod van fysiek zilver kleiner maken door zelf wat zilver aan te houden als reserve. In plaats van alle opbrengsten op de bank te zetten zouden zilvermijnen er goed aan doen om bijvoorbeeld een kwart van hun reserves in te ruilen voor fysiek zilver. Daarmee verkleinen zilvermijnen niet alleen hun risico aan het banksysteem, ook zetten ze daarmee extra druk op met name de papieren zilvermarkt. Als alle grote zilvermijnen een kwart van hun reserves zouden omzetten in fysiek zilver zou dat zich vertalen naar een 21% kleiner aanbod van fysiek zilver voor investeerders. Dat zal de prijs van zilver verder opdrijven, waardoor de short posities in de papieren zilvermarkt in de problemen komen.

Eric Sprott blijft benadrukken dat geld op een bank minder veilig is dan men denkt, omdat er weldegelijk een risico is dat de bank het geld niet meer terug kan geven in een systeemcrisis. Daaruit spreekt ook gelijk de kracht van fysiek goud en zilver, want deze kennen geen tegenpartij die zich aan een belofte moeten houden. Het verbaast Eric Sprott dan ook dat zilvermijnen het waardevolle edelmetaal uit de grond halen en dat vervolgens op de markt verkopen voor dollars die weer op een bankrekening terechtkomen.

Banken lopen leeg

Volgens Eric Sprott is het risico van het omvallen van een bank nog steeds erg groot, omdat spaarders de laatste tijd veel geld bij hun banken hebben weggehaald. In augustus en september werd er in Italië voor in totaal meer dan €80 miljard van de banken gehaald door spaarders en in Griekenland is er sinds het begin van 2010 al voor €50 miljard uit het banksysteem onttrokken. Europese banken zijn in groeiende mate afhankelijk van de ECB, een situatie die uiteindelijk niet houdbaar is. Daarom doen zilvermijnen (en andere bedrijven) er volgens de zilverinvesteerder Sprott goed aan om een gedeelte van hun reserves aan te houden in fysiek edelmetaal. Bedrijven zouden dezelfde waarde moeten hechten aan het edelmetaal die beleggers er al een langere tijd aan hechten, zo concludeert Sprott in zijn rapport.

Eric Sprott is van mening dat zilvermijnen hun eigen product aan moeten houden als reserve