Europese centrale banken verkopen geen goud

Verschillende Europese centrale banken hebben maandag tijdens een jaarlijkse conferentie van de LBMA gezegd dat ze geen goud zullen verkopen. Woordvoerders van de Franse, Italiaanse en Duitse centrale bank lieten weten dat goud nog altijd een speciale rol vervult op de balans van centrale banken en dat de goudvoorraad een belangrijke steunpilaar is onder haar onafhankelijkheid.

Geruchten

De Europese centrale banken drukken daarmee geruchten over mogelijke goudverkopen de kop in. Landen als Portugal, Italië, Griekenland en Cyprus zouden volgens deze geruchten (BBC, Financial Post, Reuters) hun goudvoorraad kunnen aanspreken om de staatsschuld te verlagen. Dat is op zichzelf al een belachelijk idee, want bij de huidige goudprijs vertegenwoordigt het goud van Europese centrale banken maar een fractie van de totale staatsschulden.

Om een voorbeeld te geven: de totale Nederlandse goudvoorraad van 612 ton is bij de huidige goudprijs nog geen €19 miljard waard. Dat is ongeveer 2,5% van het Nederlandse BBP en dus ongeveer het bedrag dat de Nederlandse overheid jaarlijks tekort komt op haar begroting. Verkopen we al ons goud, dan kunnen onze politici van die opbrengst maar één jaar snoepen.

Europese centrale banken die zijn aangesloten bij het Eurosysteem mogen niet zomaar op eigen houtje een deel van de goudreserve in de verkoop doen. Dat zijn ze waarschijnlijk ook niet van plan, gezien de relatief lage marktwaarde van hun publieke goudvoorraden in verhouding tot alle publieke schulden.

Diversificatie

Volgens Salvatore Rossi van de Italiaanse centrale bank speelt goud een bijzondere rol in de totale reserves van centrale banken:

“Goud heeft niet alleen de vitale eigenschap van diversificatie – vooral in een wereld waarin financiële markten sterk met elkaar verweven zijn – daarnaast is goud ook uniek in de zin dat het niet gecreëerd kan worden door een overheid of een centrale bank. Daardoor kan de waarde van goud niet beïnvloedt worden door politieke besluitvorming of door insolvabiliteit van welke institutie dan ook.

Deze eigenschappen, samen met de historische en psychologische redenen, pleiten in het voordeel van goud als belangrijke component van de reserves van centrale banken. Goud ondersteunt de onafhankelijkheid van centrale banken in hun rol als bewakers van de binnenlandse financiële stabiliteit.”

Goud als onderpand

Italië beschikt over een goudvoorraad van 2.451,8 ton en komt daarmee op de tweede plaats na Duitsland in het overzicht van alle Europese landen. In maart hield de World Gold Council nog een peiling onder de Italiaanse bevolking ten aanzien van het verkopen of uitlenen van de goudvoorraad. Daaruit kwam naar voren dat iets meer dan de helft voorstander is van het idee om een deel van de goudreserve uit te lenen om de druk van de economische crisis te verlichten.

In 1974 heeft Italië haar goudvoorraad al eens aangesproken, toen ze een noodlening van $2 miljard accepteerde van Duitsland. Tegenover deze lening gaf Italië een onderpand van 500 ton goud.

Europese centrale banken verkopen niet

Ook de centrale banken van Frankrijk en Duitsland gaven tijdens deze bijeenkomst aan dat ook zij geen goud zullen verkopen. In hun toelichting geven ze aan dat goud een bepaalde mate van vertrouwen geeft en dat goud de volatiliteit van de balans van centrale banken tot op zekere hoogte kan absorberen. Tot en met 2009 heeft het Eurosysteem onder het Central Bank Gold Agreement (CBGA) goud verkocht, daarna bleef de totale goudvoorraad van alle centrale banken in het Eurosysteem gelijk op ruim 11.000 ton.

Zie onderstaande grafiek voor de totale goudvoorraad en goudwaarde in het Eurosysteem. Deze grafiek is afkomstig uit dit artikel van eind vorig jaar. We zullen de grafiek binnenkort bijwerken, als de ECB opnieuw de driemaandelijkse herwaardering van de goudvoorraad doorvoert.

Europese centrale banken verkopen geen goud meer

Europese centrale banken verkopen sinds 2009 geen goud meer (Bron: ECB)

Bron: Reuters

Frank Knopers

Frank Knopers studeerde bedrijfswetenschappen aan de Universiteit Twente in Enschede en behaalde een Master in Financial Management met een onderzoek naar de effectiviteit van waardebeleggen (value investing) in Nederland. Sinds het uitbreken van de financiële crisis is Frank zich gaan verdiepen in de werking van het geldsysteem.