Gold Trail: Van valutareserve naar goud (Deel XXIII)

Waarom accepteren landen de valuta van één land als hun belangrijkste reserve? Wat als dat land haar verplichtingen niet nakomen en de reserves waardeloos worden? En waarom zou je de waarde van die munt blijven opdrijven, ten koste van de levensstandaard van je eigen bevolking? Ee pro-goud blok van Europese landen en landen in het Midden-Oosten wil liever goud gebruiken als internationale reserve. FOA schreef er al over in het jaar 2000, toen de euro er nog maar net was. Inmiddels hebben ook landen als China en Rusland zich aangesloten bij het pro-goud blok.

Lees ook eerdere delen van de Gold Trail op Marketupdate:

Gold Trail: Van valutareserve naar goud (Deel XXIII)

FOA (16 september 2014): Het gebruiken van dollars als reserve was beleid van alle centrale banken. Het was een voortdurende verdediging van de waarde van hun eigen munt. We moeten begrijpen dat het sparen van dollarreserves een actieve ondersteuning van de dollar was.

Simpel gezegd, als ene land goed werk levert en meer goederen exporteert dan ze importeert, dan heeft ze een handelsbalans en ontvangt ze meer dollars dan ze uitgeeft. Dit zorgt voor een dollarreserves in het banksysteem van het betreffende land. Op basis van deze reserves werd binnenlandse valuta bijgedrukt. In andere woorden: een land met een handelsoverschot ondersteunde per definitie de waarde van de dollar. Maar waarom zou je dollars aanhouden als reserve?

In de goede oude tijd, toen de Verenigde Staten teveel geld drukte en dat geld naar het buitenland stroomde, kwam dat geld later weer terug naar ons land. Dat gebeurde zodra andere landen hun overschot aan dollars gebruikten om spullen te kopen in de VS en de handelsbalans weer gelijk maakten. In dit systeem moest een land niet teveel geld bijdrukken, want anders zouden de prijzen in eigen land op termijn weer gaan stijgen om de toename van de hoeveelheid geld te weerspiegelen.

Maar vandaag de dag zouden onze handelspartners de waarde van hun eigen munt opdrijven, indien ze dollars zouden omwisselen voor hun eigen valuta. Dat zou hun eigen exportpositie ten opzichte van andere landen niet ten goede komen. Het zou tot gevolg hebben dat de kostprijs van hun goederen in de rest van de wereld zouden toenemen, met een daling van de export tot gevolg. Echter, als je een sterk valutabeheer hebt (zoals de euro) en jouw mensen (lees: de Europese economie) beter werk afleveren dan hun Amerikaanse tegenhanger, dan zou het wisselkoersmechanisme geen probleem moeten opleveren voor de prijs van je goederen. Maar dat is wel het geval. Zoals je ziet zorgt het verkopen van dollars er vandaag de dag voor dat je concurrent in een land met goed geldbeheer hinder ondervindt. Maar die is niet hoe ons dollarsysteem had moeten werken!

We hebben geen situatie meer waar je munt sterker wordt als je economie het goed doet. Het is de andere valuta (de dollar) die zwakker zou moeten worden, omdat zij minder goed werk afleveren dan andere landen. In deze ‘Westerse’ wereld wordt de waarde van alles afgeleid aan dollars, de valuta die het slecht doet en die omhoog gemanipuleerd wordt tot niveaus die hoger zijn dan wat ze zouden moeten zijn.

Het is het land dat teveel geld drukt dat gedwongen zou moeten worden om rustig aan te doen, niet de rest van de wereld. Als je als land een handelsoverschot hebt met de VS, dan zou je je export moeten verminderen omdat de VS minder dollars kan sturen om spullen van jou te kopen. In deze dynamiek blijft je concurrentiepositie gehandhaafd, zelfs wanneer de vraagt naar jouw producten vanuit de VS afneemt.

Nogmaals, de reden waarom dit allemaal achterstevoren werkt komt voort uit het feit dat de VS in staat is de waarde van haar dollar te manipuleren via valuta- en goudderivaten. Zelfs met alle dollarinflatie die we door de jaren heen gehad hebben. Als wij dit als Amerikaanse burgers al zien, hoe denk je dan dat de rest van de wereld ernaar kijkt? Onze rente is veel lager dan waar je deze zou verwachten met al dat geld drukken. Onze binnenlandse economie is opgezwollen met extreem veel consumptie van allerlei soorten niet noodzakelijke goederen. Echter, de prijzen die we ervoor betalen komt bij lange na niet in de buurt bij de geldcreatie die heeft plaatsgevonden (ik heb het dan over de echte prijzen, niet over de CPI van de overheid). Schuldcreatie neemt alsmaar toe, terwijl onze economie draait op goederen die kunstmatig laag geprijsd zijn door de wisselkoers.

Alsof dit nog niet erg genoeg is, wie wil de schuld van een ander land bewaren als waardereserve?

Ik geloof dat het overzien van alle politieke groeperingen het moeilijkste onderdeel is in het begrijpen van de hedendaagse goudmarkt. In essentie zijn de grootste pro-goud landen die landen die een wereldvaluta willen die niet onderworpen is aan de prestaties van de Amerikaanse economie. Op dit moment en in deze periode uit de historie zijn alle valutareserves die het buitenland bezit (niet-Amerikanen) een schuld van de Amerikaanse overheid.Een schuld gebaseerd op de capaciteit van de Amerikaanse economie om winstgevend te zijn!

In essentie heeft de VS de wereld wijs gemaakt dat zo lang de Amerikaanse economie functioneert, jouw vermogen in termen van marken, yen en pesos gedekt wordt door goed presterend Amerikaans schuldpapier. Het is net zoiets als dat je zegt: “Zo lang je buurman zijn baan niet verliest zul jij je vermogen niet verliezen”! De meeste mensen zullen verbaasd zijn over hoe simpel dit is, wanneer je het bekijkt van een ander perspectief buiten de Amerikaanse invloedssfeer. Deze pro-goud groep bestaat voor een groot deel uit landen die hun producten helemaal niet aan de VS hoeven te verkopen. Het bedrijfsleven in deze landen zal niet volledig tot stilstand komen als de Amerikaanse motor vastloopt. Ja, er zal groeivertraging zijn, maar deze economieën zullen niet in elkaar storten. Dat komt omdat deze landen onderling kunnen blijven handelen. Om de vergelijking van net door te trekken: Als je buurman zijn baan verliest, dan kun je nog altijd handel drijven met andere mensen in het dorp. Zo lang je geldsysteem maar niet gebaseerd is op de schulden van je buurman!!

Deze groep bestaat voornamelijk uit landen in Europa en in het Midden-Oosten, landen die niet verlangen naar een terugkeer van de oude goudstandaard, maar naar iets wat veel beter is. Zij zien geen voordeel in het aanhouden van de schulden van één land als de reserve voor toekomstige betalingen boven het aanhouden van fysiek goud als reserve voor volledige betaling. Het feit dat schulden als reserve een klein beetje rente opleveren is niet veel meer dan een grap in de bankierskringen. Iedere papieren valuta, inclusief de dollar, kan veel meer waarde verliezen in wisselkoers dan de rente die je zult ontvangen! In de papieren markten van vandaag is de enige waarde van valutareserves, in handen van de overheid als dekking van de munt, in de mogelijkheid om de munt te verdedigen tegen andere valuta. In andere woorden: het gebruik van buitenlandse valuta om je eigen munt te kopen. Maar dit is een zichzelf vernietigend beleid, omdat je vroeg of laat door je reserves heen zult raken! Dit is bekend bij veel landen in de wereld, die de waarde van hun munt zien inzakken bij gebrek aan valutareserves. Vraag die landen eens hoe belangrijk het ontvangen van rente over de reserves is onder deze omstandigheden!

Wordt vervolgd…. (Vertaling door Frank Knopers)